Атын улуустан эбэлэрэ кэлэн, оҕолор кэһии үллэстэн күннүү аҕай сылдьаллар…
Эмээхсин эбиэттии олорон сонунун түөрэ кэпсээн, тииһэ суох айаҕа ыстаабыта буоларын быыһыгар илибирии энньэҥнээтэ. Кыыһа Аня дойдутун сонунун, аһыырын да умнан, тэптэрэн биэрэ-биэрэ, ийэтин айаҕар киириэхтии сэҥээрэн истэ олордо, оттон дьиэлээх хаһаайын Толя кэргэнин дойдутун улаханнык билбэт буолан, аймахтар эҥээрдээх сонуну истэ сатаан баран, мээри наһаа уһаабытыттан салҕан, табахтыы таҕыста.
Ити кэмҥэ таһырдьа дьахтар саҥата күлэн-үөрэн умайыктанарын кытта, өр буолбата, Толя хараҕын, уоһун кыраасканан тупсарыммыт, чочуонайдаммыт мааны дьахтардыын өйөһөн-убаһан киирэн кэллилэр.
Аня:
— Уой! Марта-а! — диэт дьахтарга ойон тиийээт, илэмэ-салама түһэн, дьахтары сиэтэн аҕалан остуолга олорто. — Ийээ, Марта диэн, билсэн кэбиһиҥ, Толя оҕо эрдэҕиттэн бииргэ үөскээбит, бииргэ үөрэммит подругата, куораттан дойдутугар күүлэйдии кэлбит, — диэн саҥаран-иҥэрэн, Мартаҕа иһит тэрийэ оҕуста.
Эмээхсин эрэйдээх ити икки ардыгар умнууга хаалла, сонуна ситэ кэпсэммэккэ аастыйбыт баттахтаах төбөтүн иһигэр мунна. Толябыт, дьэ, уһуктубуттуу, Марталыын дьээбэлэһэ-дьээбэлэһэ ирэ-хоро, күлэн-салан кэпсээннэрэ ыраатта.
— Аня, Толяны олох аһаппаккын быһыылаах, быһар аҥаара эрэ хаалбыт, мин кэлиибэр таһырдьа чуҥкуйан олороро дии, эһиги бэйэҕит буоллаҕына аһыы аҕай олороҕут, — диэн Марта күллэ-салла, ол быыһыгар Толяны имэрийэн ылла.
Бу сырыыга эмээхсин тэһийбэтэ:
— Бээ, мин сиэннэрбэр… — диэт таһырдьаны былдьаста, эмискэ кэлбит куорат дьахтарын иһигэр олох киллэрбэтэ.
Дьиэҕэ эдэрдэр былдьаһа-былдьаһа кэпсэтэ хааллылар…
Уон иккилээх-хастаах уол балтыныын эбэлэрин сиэтэ сылдьан, тэпилииссэлэрин, оҕуруоттарын көрдөрдүлэр. Син балайда буолан баран, ыалдьыттара сотору кылааһынан көрсүһүү тэрийиэх, биллэрэ кэлэ сылдьыах буолан, айманан-сайманан, дьэ, барда.
Сайыҥҥы күн уһун диибит да, күнүскү түбүккэ балыйтаран күн арҕаалаабытын билбэккэ хаалаҕын. Оннук биир күн эмиэ бүтэ охсон, киэһээҥҥи ыам буолла. Толя ынахтарын ыы таҕыста, дьиэлээх хаһаайка иһитин сууйа сырытта, эмээхсин сиэннэрин кытта буолары-буолбаты ыаспайдаһан баран, таһырдьа наадатыгар таҕыста. Номнуо халлаан хараҥарар буолан эрэр.
Эмээхсин хотон аттынан ааһан иһэн, аһаҕас түннүгүнэн күтүөтүн манньыйбыт саҥатын истэн муодарҕаан чочумча иһийэн турда.
— Маарта, сүгүн тураахтаа, олох көҕүйэн иэдэйбиккин дуу, чэ, кытаат, тулуй, быйыл эмиэ оҕолонон абырыаҥ этэ? — диэн ымманыйар саҥа иһиллэн ааста.
Иһиттим дуу, истибэтим дуу диэбит курдук, эмээхсин наадатын да толорбокко дьиэ

диэки таҥкычахтаата.
Дьиэҕэ кыыһын саҥата:
— Нохоо, ыл, кытаат, аҕаҕар тахсан доҕор буол диибин ээ! — диирэ иһилиннэ.
Эбэлэрэ улаханнык кыйаханан, кэлэйэн:
— Дьэ, хотуой, наар көмүскэһэргин эрэ билэҕин, арба, ынах ыыр ээ, киһиҥ… Эриҥ эһиэхэ эрэ наадыйбат, мааҕыҥҥы доҕор дьахтарыныын хотоҥҥо… Быһата, киһиҥ оҕо оҥорон ыраатта бадахтаах! Онно доҕор наадата суох…— диэн боптордо.
Онтон үөһэ тыынан баран:
— Дьэ, буолар да эбит, аныгы дьон сүрдэрин?! — диэн элбэҕи саҥара-саҥара, хос диэки ньаачаҥныы турда…
Оттон ити кэмҥэ Толя Марта диэн эмиийэ бааһырбыт ынаҕын кытта албыннаһан, ымманыйан, эрэй бөҕөнөн ыы сатыы олордо.